เปลี่ยนเซลฟี่ในมือถือเป็นรูปโปรไฟล์ที่ใช้ทำงานได้
รูปโปรไฟล์ที่ใช้งานได้จริงวัดกันที่สามอย่าง หน้าตาอ่านออก แสงบนใบหน้าไม่เอียงไปข้างเดียว และไม่มีอะไรในเฟรมแย่งความสนใจไปจากหน้า เทมเพลตนี้เริ่มจากรูปที่มีอยู่แล้ว แล้วสร้างส่วนที่ปกติต้องเตรียมในสตูดิโอขึ้นใหม่ ทั้งฉากหลัง สมดุลของแสงบนผิว และการครอปช่วงหัวถึงไหล่
ใช้ได้กับหน้าสมัครงาน ส่วนหัวของเรซูเม่ หน้าทีมของบริษัท และหน้าผู้บรรยายในงานสัมมนา ซึ่งเป็นที่ที่รูปหน้าถูกแสดงกว้างไม่ถึงสองร้อยพิกเซล แต่งานที่ต้องส่งเป็นรูปติดบัตรตามขนาดและสีพื้นกำหนด ใช้เทมเพลตนี้ไม่ได้ เพราะเทมเพลตเลือกองค์ประกอบและฉากหลังเอง
เทมเพลตแก้อะไร ไม่อะไร
ผลที่ได้เป็นภาพระยะกลางช่วงหัวถึงไหล่ วางคนไว้กลางเฟรม ฉากหลังเป็นไล่สีเทาอ่อนถึงขาว หน้าอยู่ในโฟกัส และคอนทราสต์โดยรวมถูกกดให้ต่ำ เสื้อผ้ามักถูกดันไปทางชุดทำงาน เสื้อยืดหรือเสื้อสายเดี่ยวเลยมักกลับมาเป็นแจ็กเก็ตหรือเสื้อมีคอ ส่วนโครงหน้า ทรงผม และท่าทางยังเป็นคนเดิมในรูปต้นฉบับ ตรงนี้คือจุดที่ต้องดูตอนตัดสินผล
ใช้แล้วคุ้มเมื่อไม่มีรูปอื่นให้เลือกจริง ๆ เช่นรูปหมู่ที่ตัดออกมาแล้วยังมีศอกคนข้าง ๆ ติดอยู่ หรือรูปทะเลที่คลื่นเด่นกว่าคน หน้าสมัครงาน หน้าทีม นามบัตร และคำแนะนำตัวในงานประชุม ล้วนเป็นที่ที่รูปถูกย่อเหลือขนาดเล็ก และขนาดเล็กก็กลบรายละเอียดได้เยอะ คนที่เห็นหน้าเรากว้างสองร้อยพิกเซลแยกไม่ออกว่ารูปนี้มาจากสตูดิโอหรือจากมือถือ
สองกรณีควรข้ามไป ถ้าหันหน้าเกินราวสามสิบองศาหรือมีส่วนหนึ่งของหน้าถูกบัง โมเดลต้องเดาครึ่งที่มองไม่เห็น แล้วสองข้างจะไม่ตรงกัน อีกกรณีคือรูปที่มีข้อกำหนดตายตัว เช่นขนาดพิมพ์ที่กำหนด สีพื้นตามระเบียบ หรือห้ามแต่งภาพ เพราะเทมเพลตเลือกองค์ประกอบและฉากหลังเอง จึงไม่เหมาะกับงานแบบนี้ ถ่ายใหม่หรือไปร้านถ่ายรูปจะตรงกว่า
ลำดับขั้นจากรูปในมือถือถึงรูปโปรไฟล์
เทมเพลตทำงานรอบเดียว เพดานของผลลัพธ์จึงอยู่ที่รูปที่ส่งเข้าไป การเลือกต้นฉบับจึงสำคัญกว่าการเขียนคำสั่ง ถ้าตอนถ่ายมีแสงสีเขียวจากป้ายร้านหรือสีส้มจากแดดเย็นตกบนหน้า สีนั้นจะติดอยู่ในผิว เขียนคำสั่งละเอียดแค่ไหนก็ลบไม่หมด เปลี่ยนไปใช้รูปที่แสงสะอาดกว่าจะตรงกว่า
- เลือกรูปต้นฉบับก่อน อย่าเพิ่งไปจูนค่า ต้องเห็นหน้าทั้งหน้า เกือบตรงกล้อง ลืมตาทั้งสองข้าง และไม่มีอะไรบังคับคิ้ว ปาก หรือคาง รูปที่คนอื่นถอยไปหนึ่งสองก้าวแล้วถ่ายให้มักดีกว่าเซลฟี่หน้ากระจก เพราะมือถือมักบังหน้าครึ่งหนึ่ง
- ซูม 100% ดูที่ดวงตา ถ้าขนตาและขอบม่านตาหลอมกันเป็นก้อน ผลลัพธ์จะเบลอตรงจุดเดียวกัน เลือกรูปที่คมแต่แสงธรรมดา ดีกว่ารูปที่จัดแสงสวยแต่เบลออยู่แล้ว รูปที่ผ่านการย่อจากแอปแชทมาก่อนมักไม่เหลือรายละเอียดขนตาไว้แล้ว
- ครอปช่วงหัวถึงไหล่เองก่อนอัปโหลด เผื่อที่เหนือผมขึ้นไปเล็กน้อย เพราะรูปที่ตัดยอดหัวออกจะไม่เหลือที่ให้เครื่องมือทำงาน และเมื่อแพลตฟอร์มยัดรูปใส่กรอบจัตุรัสหรือวงกลม ก็จะตัดด้านข้างอีกครั้ง เสื้อและไหล่ควรเหลือไว้ด้วย เพราะส่วนล่างของภาพคือส่วนที่ถูกตัดบ่อยที่สุด
- เขียนคำสั่งสั้น ๆ ว่าอะไรห้ามเปลี่ยน การระบุสิ่งที่ต้องเก็บไว้ เช่น 'เก็บเสื้อสีเข้มไว้' หรือ 'พื้นหลังเรียบโทนสว่าง' ได้ผลกว่าการบรรยายอารมณ์เป็นย่อหน้า เพราะทุกคำคุณศัพท์ที่เพิ่มคือช่องว่างให้โมเดลคิดแทนมากขึ้น
- เทียบผลกับต้นฉบับแบบวางข้างกันที่ 100% แล้วอ่านที่ใบหน้าก่อนฉากหลัง ทั้งไรผม รูปใบหู แนวขากรรไกร ไฝหรือแผลเป็น และขอบแว่น ทำสองรอบเป็นเรื่องปกติ ถ้าแนวขากรรไกรเพี้ยน ให้เปลี่ยนไปเริ่มจากรูปอื่น ไม่ใช่แก้ซ้ำบนไฟล์เดิม
- เก็บต้นฉบับไว้โดยไม่ทับ แล้วตั้งชื่อไฟล์ผลลัพธ์ใหม่ ลองสองสามรูปที่ต่างกันได้ผลกว่าการรันซ้ำสิบคครั้งบนรูปเดียว และอีกหนึ่งสัปดาห์เมื่อเทียบเวอร์ชัน คุณจะต้องรู้ว่าไฟล์ไหนมาจากรูปไหน
ทำให้ผลยังเป็นเราคนเดิม
ช่องรูปโปรไฟล์แทบไม่เคยเป็นทรงเดียวกับที่อัปโหลด หน้าสมัครงานแสดงเป็นจัตุรัส หน้าทีมมักเป็นวงกลม และหัวเรซูเม่กว้างกว่าความสูง วางหน้าไว้กลางและเผื่อที่เหนือผมเล็กน้อย ทุกแบบก็ไม่ตัดเข้าตา ส่วนที่เหลือตัดสินกันที่รูปต้นฉบับ ไม่ใช่ที่ถ้อยคำ
- แสงต้องสม่ำเสมอ ไม่มีเงาแข็งข้างหนึ่ง แสงลอดหน้าต่างหรือวันฟ้าครึ้มกำลังดี ถ้าโคมไฟข้างเดียวทำให้หน้าครึ่งหนึ่งอยู่ในเงา โมเดลต้องสร้างด้านมืดขึ้นใหม่ แล้วสองข้างจะไม่ตรงกัน
- หันตรง ลืมตา และมองที่เลนส์ พอหันเกินราวสามสิบองศา ตาข้างไกลจะแคบลงในเฟรม และใบหน้าที่สร้างใหม่จะถูกดึงเข้าหาความสมมาตรที่เดิมไม่ใช่ของคุณ
- อย่าให้มีอะไรบังหน้า หมวก แว่นกันแดด ผ้าพันคอที่พันถึงคาง มือที่ถือโทรศัพท์ หรือผมหน้าม้าที่ปิดตาข้างหนึ่ง ส่วนที่ถูกบังจะถูกสร้างขึ้นใหม่ และจุดที่ถูกสร้างขึ้นมาคือสิ่งที่คนข้าง ๆ หรือญาติเห็นก่อนใคร
- ฉากหลังยิ่งเรียบยิ่งดี กำแพง ต้นไม้เป็นแถว หรือท้องฟ้าโล่ง ๆ ก็ใช้ได้ ชั้นหนังสือ ฝูงคน และหน้าต่างที่ย้อนแสงจะทำให้ขอบผมฟุ้ง และขอบที่ฟุ้งคือจุดที่ทุกคนสังเกตเห็นทันที
- เหลือพื้นผิวผิวหนังไว้ ถ้าผลออกมาดูอ่อนกว่าเดิมสิบปี หรือฟันขาวกว่าจริง แปลว่าใบหน้าเริ่มเพี้ยนแล้ว อยากได้ผิวที่ดูเป็นธรรมชาติ ให้เปลี่ยนไปใช้รูปที่แสงนุ่มกว่า ไม่ใช่เพิ่มการปรับผิวเข้าไปอีก
จุดที่มักออกมาไม่ดี
แว่นตาและดวงตาเป็นส่วนที่พังก่อน ทรงบาง ๆ อาจบิดหรือหายไปทั้งเส้น แสงสะท้อนบนเลนส์กลายเป็นปื้นเทา และรูปที่หลี่ตาถ่ายบางครั้งได้ตาที่เบิกกว้างกว่าเดิม ต่อมาคือฟัน รูปที่ยิ้มกว้างอาจกลับมาพร้อมจำนวนฟันที่ไม่เท่าเดิม หรือขาวจนดึงสายตาจนไม่เหลือใครดูดวงตา ถ้าผลออกมาแบบนี้ ทางแก้ที่ได้ผลคือกลับไปเลือกรูปที่ไม่มีแสงสะท้อนบนเลนส์และไม่ยิ้มกว้างตั้งแต่ต้น ไม่ใช่ไล่แก้ที่คำสั่ง
ที่หนักกว่าคือใบหน้าค่อย ๆ เลื่อนไปทางใบหน้าสตูดิโอมาตรฐาน พอรูปหน้าถูกเฉลี่ยเข้าหากัน สิ่งที่ได้คือคนที่หน้าเหมือนเราแต่ไม่ใช่เรา ซึ่งแย่กว่ารูปที่มีตำหนิเล็กน้อยแต่เป็นเราจริง ๆ โดยเฉพาะบนเรซูเม่หรือหน้าเว็บบริษัทที่คนต้องจับคู่ชื่อกับหน้า รูปโปรไฟล์ยังอัปเดตย้อนหลังไม่ได้ด้วย ถ้ารูปต้นฉบับเป็นของเมื่อสิบปีก่อน หรือตอนนั้นยังไว้หนวดที่ตอนนี้โกนแล้ว รันอีกกี่รอบก็ไม่ทำให้เป็นเราตอนนี้
เวลาเทียบ ควรวางสองรูปไว้บนจอเดียวกัน ถ้าดูคนละเครื่องหรือเว้นไปหนึ่งสัปดาห์ ความต่างเล็ก ๆ ที่แนวขากรรไกรและรูปใบหูจะพลาดได้ง่ายมาก
ทำชุดรูปให้ไปทางเดียวกัน
หน้าทีมจะดูเรียบร้อยเมื่อรูปทุกใบผ่านวิธีเดียวกัน ทั้งชนิดของรูปต้นฉบับ คำสั่ง และการครอป สิบรูปที่ฉากหลังต่างกันวางเรียงกันจะดูเหมือนสิบบริษัท ถ้าต้องเก็บรูปจากเพื่อนร่วมงาน ให้ส่งตัวอย่างการถ่ายไปหนึ่งใบก่อน แสงธรรมชาติ กำแพงสีเรียบ และครอปถึงไหล่ แล้วให้คนเดียวจัดการทั้งหมด จะสม่ำเสมอกว่าปล่อยให้แต่ละคนรันของตัวเอง
รูปเก่าที่สแกนจากอัลบั้มก็เข้าเทมเพลตเดียวกันได้ แต่มีขั้นเพิ่มมาข้างหน้า ฝุ่น รอยพับ และสีที่ซีดเป็นงานซ่อม ส่วนการทำรูปที่ซ่อมแล้วให้เป็นรูปบุคคลเป็นงานถัดไป แยกเป็นสองขั้นจะได้จุดตรวจสองจุดให้ดูว่าใบหน้ายังเหมือนเดิมไหม และเป็นขั้นเดียวกับที่ทำให้รูปครอบครัวต่างยุควางอยู่หน้าเดียวกันแล้วดูเข้าชุดกัน ถ้าในรูปเก่ามีคนเดียวและหน้าชัด ให้ซ่อมให้เสร็จก่อนแล้วค่อยทำรูปโปรไฟล์จากไฟล์ที่ซ่อมแล้ว เพราะการทำสองอย่างพร้อมกันจะไม่เหลือจุดให้เทียบว่าใบหน้าถูกแก้ไปตอนไหน
คำถามที่พบบ่อย
- เซลฟี่จากมือถือใช้เป็นรูปโปรไฟล์ได้ไหม
- ได้ ถ้าหน้าคม เกือบตรงกล้อง และแสงสม่ำเสมอ รูปที่คนอื่นถอยไปหนึ่งสองก้าวแล้วถ่ายให้มักดีกว่า เพราะมือถือไม่บังหน้าและระยะมองดูแบนกว่า ส่วนเซลฟี่ที่ยืดแขนถ่ายเองมักได้จมูกกับหน้าผากที่ใหญ่เกินจริง และเทมเพลตจะคงสัดส่วนนั้นไว้ตามเดิม ไม่ได้แก้ให้
- ทำยังไงให้ผลยังเหมือนเรา
- เลือกรูปที่เห็นดวงตาทั้งสองข้างและแนวขากรรไกรครบ เขียนคำสั่งสั้น ๆ ว่าอะไรต้องเก็บไว้ แล้วเทียบผลกับต้นฉบับที่ 100% ก่อนนำไปใช้ ถ้าหน้าเพี้ยนให้เริ่มจากรูปอื่น ไม่ใช่แก้ซ้ำบนผลเดิม ไฝหรือรอยแผลเป็นเล็ก ๆ มักหายไปในผลลัพธ์ ถ้าเป็นจุดที่คนรู้จักใช้จำหน้า ควรตรวจก่อนเอาไปใช้
- ควรเลือกฉากหลังสีอะไร
- เทมเพลตให้ไล่สีเทาอ่อนถึงขาว ซึ่งใช้ได้เกือบทุกที่ ถ้าหน่วยงานหรือแบบฟอร์มกำหนดสีเฉพาะ ควรตรวจข้อกำหนดก่อนเริ่ม เพราะฉากหลังที่สร้างขึ้นไม่ได้ทำมาเพื่อจับคู่ค่าสีตายตัว และถ้าต้องใช้หลายรูปพร้อมกัน ให้ทำรวดเดียว ฉากหลังที่ได้จะได้ไล่สีใกล้กันมากกว่า
- ทำไมขอบแว่นและเส้นผมถึงเพี้ยน
- ขอบแว่น เลนส์ และผมเส้นเล็ก เป็นรูปทรงที่บางและคอนทราสต์ต่ำ แสงสะท้อนหรือฉากหลังที่รกจะกลืนเส้นจริง เลือกรูปที่ไม่มีแสงสะท้อนบนเลนส์และมีกำแพงเรียบอยู่ข้างหลัง ขอบจะออกมาคมขึ้นมาก ถ้ายังเพี้ยนอยู่ ให้ถอดแว่นถ่ายใหม่ แล้วค่อยเทียบว่าแบบไหนใช้ได้ในที่ที่ต้องใช้จริง