Selfie'den Profesyonel Profil Fotoğrafı: Nerede İşe Yarar

Şablon neyi değiştiriyor, neye dokunmuyor

Çıkan kare göğüs hizasında bir portre: yüz ortada, arka plan açık griden beyaza yumuşak bir geçiş, genel kontrast bilerek düşük tutuluyor. Kıyafet genelde iş kıyafetine doğru kayıyor; tişört ya da yazlık bir bluz çoğu zaman ceket veya yakalı gömlek olarak dönüyor. Yüz, saç ve duruş ise sizin fotoğrafınızdan geliyor. Sonucu değerlendirirken bakmanız gereken yer de orası, arka plan değil. Kemer, atkı ve takı gibi ayrıntılar bazen sadeleşiyor, bazen tamamen kayboluyor; o yüzden sonuca küçük ekranda değil, yakınlaştırarak bakın.

Şablonun değeri, elinizde sadece bir grup fotoğrafından kırpılmış ve kenarında hâlâ başkasının dirseği duran bir kare olmasından ya da geçen seneki profilden artık sıkılmış olmanızdan geliyor. Ekip sayfası, kartvizit ve konferans konuşmacı tanıtımı hep küçük ölçüler; küçük ölçü çok şeyi affediyor, hatta buralarda küçük görünmek kusur değil kural.

İki durumda kullanmayın. Baş yaklaşık otuz dereceden fazla yana dönükse ya da yüzün bir kısmı kapalıysa model tahmin etmek zorunda kalır, iki yarım birbirini tutmaz. İkincisi, fotoğrafın resmi bir şartı karşılaması gerekiyorsa: milimetrik ölçü, belirtilmiş zemin rengi, rötuş yasağı. Kadrajı kendi belirleyen bir şablon bu iş için uygun değil.

Tek fotoğrafı şablondan geçirme sırası

Şablon yüklediğiniz kareyle tek geçişte çalışıyor, yani tavanı kaynak fotoğraf belirliyor. Çekim sırasında yüzünüze vitrin ışığının yeşili ya da gün batımının turuncusu vurmuşsa, o renk ciltte kalıyor ve ne kadar uzun yazarsanız yaz tamamen temizlenmiyor. Önce kaynak kareyi seçin, cümleyi sonra düşünün. Modelin ne yapacağını kestiremediğiniz durumlarda tek çare daha iyi bir kaynak kare bulmak.

1. Önce kaynak fotoğrafı seçin, ayarlarla uğraşmaya kalkmayın. Yüzün tamamı görünsün, bakış tam karşıya ya da karşıya yakın olsun, iki göz de açık olsun, kaş, ağız ve çenenin önünde engel bulunmasın. Bir iki adım uzaktan başkasının çektiği kare, aynaya bakarak çekilenden neredeyse her zaman iyi çıkar; aynada telefon yüzün yarısını kapatıyor.
2. Fotoğrafı yüzde yüz oranında büyütüp gözlere bakın. Kirpikler ve iris kenarı birbirine karışmışsa sonuç da aynı yerde yumuşak çıkacak. Işığı sıradan ama net bir kare, ışığı güzel ama bulanık bir kareden daha işe yarar.
3. Yüklemeden önce kadrajı kendiniz baş ve omuz hizasına getirin. Saçın üstünde biraz boşluk bırakın; tepeden kesen bir kadrajda modelin tutunacağı bir şey kalmaz ve platformlar kareye veya daireye oturturken kenarlardan yeniden keser.
4. Değişmemesi gereken şeyi tek kısa cümleyle yazın. Koyu gömleği koru ya da sade açık arka plan gibi korunacakları söylemek, havayı anlatan bir paragraftan çok daha işe yarıyor; fazladan her sıfat modele yeni bir icat alanı açıyor.
5. Sonucu kaynakla aynı ekranda yan yana karşılaştırın ve arka plana değil yüze bakın: saç çizgisi, kulak şekli, çene hattı, ben ya da iz, gözlük çerçevesi. İki deneme normal. Çene hattı kaymışsa bu sonucu tekrar işlemek yerine başka bir fotoğrafla baştan başlayın.
6. Kaynak dosyayı olduğu gibi saklayın, sonuca yeni bir ad verin. Farklı iki üç kaynakla denemek, aynı kareyi on kez çalıştırmaktan daha ileri götürür; bir hafta sonra karşılaştırdığınızda hangi dosyanın hangi kareden çıktığını hatırlarsınız.

Sonuç yine siz gibi görünsün

Profil alanları yüklediğiniz karenin şeklinde olmuyor. İş profili kare gösteriyor, ekip sayfaları genelde daire kullanıyor, özgeçmiş başlığı ise yüksekliğinden geniş. Yüz ortada ve saçın üstünde biraz boşluk olduğu sürece bu kadrajların hiçbiri gözlerinize girmez. Geri kalanı kaynak fotoğrafa bakıyor, yazdığınız cümlenin uzunluğuna değil. Daire içine alınan bir yüzde gözler üst kenara yakın kalırsa başın tepesi kesilmiş gibi görünür; boşluğu bu yüzden bırakıyorsunuz.

• Işık eşit olsun, bir yanda sert gölge olmasın. Bulutlu hava ya da doğrudan güneş almayan pencere ışığı en iyisi. Tek bir masa lambası yüzün yarısını karanlıkta bırakırsa model o yarıyı yeniden kurmak zorunda kalır ve iki yarım birbirini tutmaz.
• Tam karşıdan, iki göz açık, objektife bakıyor olsun. Otuz dereceyi geçen dönüşlerde uzaktaki göz karede inceliyor ve yeniden kurulan yüz, sizde hiç olmayan bir simetriye doğru kayıyor.
• Yüzün önünde hiçbir engel olmasın. Şapka, güneş gözlüğü, çeneye kadar çekilmiş atkı, telefonu tutan el, bir gözü kapatan perçem: kapanan her şey icat edilir ve icat edilmiş ayrıntıları en önce çevrenizdekiler fark eder.
• Arkanızda sade bir zemin olsun. Duvar, çit, açık gökyüzü. Kitaplık, kalabalık ve arkadan ışıklı pencere saçın kenarını bulanıklaştırır; bulanık kenar da herkesin hemen gördüğü kusur.
• Cilt dokusunu düzleştirmesini istemeyin. Sonuç on yaş genç görünüyorsa ya da dişler bir ton beyazladıysa yüz kaymış demektir. Daha yumuşak bir cilt istiyorsanız pürüzsüzleştirmeyi artırmak yerine ışığı daha yumuşak olan başka bir kare seçin.

Nerede bozuluyor

İlk bozulan yer gözlükler ve gözler. İnce çerçeveler eğilebiliyor ya da tamamen kaybolabiliyor, camdaki yansıma gri bir lekeye dönüşüyor, gözlerini kısmış bir kare bazen olduğundan daha açık gözlerle geri geliyor. İkinci sırada dişler var: geniş bir gülümseme farklı sayıda dişle ya da dikkati başka yöne çeken bir beyazlıkla dönebiliyor. Aynı sorun küpelerde ve ince askılarda da çıkıyor: alanı küçük, kenarı keskin nesneler yeniden üretilirken kaybolabiliyor.

Daha ciddi sorun yüzün kayması. Hatlar genel bir stüdyo yüzüne doğru ortalanıyor ve karşınızda size benzeyen biri kalıyor. Böyle bir fotoğraf, kusurlu ama gerçekten siz olan bir kareden daha kötü; hele özgeçmişte ya da şirket sayfasında insanların isimle yüzü eşleştirdiği yerlerde. Profil fotoğrafı sonradan güncellenemiyor da: kaynak on yıllıksa ya da o zamanki sakalınız artık yoksa, kaç kez çalıştırırsanız çalıştırın sonuç bugünkü siz olmuyor. Elinizdeki kare gerçekten kötüyse, yeni bir fotoğraf çekmek bir saatlik düzeltme uğraşından kısa sürer.

Sonucu kaynakla tek ekranda, yan yana karşılaştırın. İki ayrı cihazda ya da bir hafta arayla bakarsanız çene hattındaki ve kulak şeklindeki küçük kaymaları gözden kaçırmak çok kolay.

Ekip fotoğraflarında aynı çizgiyi tutmak

Ekip sayfası ancak bütün fotoğraflar aynı yöntemle işlenince derli toplu görünüyor: aynı tür kaynak kare, aynı cümle, aynı çıktı kadrajı. On farklı arka planla on fotoğraf, on ayrı şirket gibi okunuyor. İş arkadaşlarınızdan kare topluyorsanız önce istediğiniz çekimin bir örneğini gönderin: gün ışığı, düz bir duvar, omuz hizasına kadar kadraj. Sonra hepsini kendiniz işleyin, herkesin kendi sürümünü çalıştırmasına bırakmayın. Aynı gün, aynı ışıkta çekilmiş kareler bu işi çok kolaylaştırıyor.

Aile albümünden taranmış eski portreler de aynı şablondan geçebiliyor, sadece önüne bir adım ekleniyor. Toz, kırışık ve solmuş renk bir onarım işi; onarılmış baskıyı profil fotoğrafına çevirmek ise ikinci iş. Bu sırayla yapıldığında benzerliğin korunup korunmadığını kontrol edebileceğiniz iki durak oluyor; farklı dönemlerin portreleri de böylece aynı sayfaya yakışıyor.